Żyj i pozwól żyć

Żyj i pozwól żyć – to idea, do której staram się dążyć każdego dnia; oczywiście mam swoje zdanie, ale staram się nie oceniać nikogo, kto myśli inaczej w życiu. Nie rozpoczęłam tego projektu, by wskazywać palcami na osoby o odmiennych poglądach. A teraz, gdy mam dużą grupę odbiorców i swój głos, nie zmienię swojego punktu widzenia.

Każda kobieta ma prawo do podejmowania własnych decyzji dotyczących tego, jak chce się starzeć, bez oceniania. Botox czy bez Botoxu. Wypełniacze, operacje plastyczne, wszystko albo nic. I to dotyczy także mnie. Moje upodobanie do naturalnego starzenia się kobiet jest osobiste, i sama pragnę starzeć się jak najbardziej naturalnie.

Czy nie jest ważne w życiu, by zachować otwarty umysł, być otwartym na pomysły i opinie innych ludzi? Jak inaczej moglibyśmy się rozwijać, wzrastać i uczyć? Oczywiście, nie zawsze zgadzamy się z poglądami innych. Ale jest miejsce dla nas wszystkich, ze wszystkimi naszymi przekonaniami.

Kobiety powinny przestać oceniać inne kobiety i zacząć je wspierać. Ten projekt, te portrety, te kobiety, te historie – to prawdziwe życie. Moje zdjęcia pokazują mój preferowany sposób patrzenia na starzenie się: naturalne, pewne siebie, dumne. AndBloom to moja wizja „pięknej podróży w proces starzenia się”, ale nigdy nie będę oceniać kobiety za podejmowanie innych wyborów w życiu. Wszyscy się starzejemy. Wszyscy jesteśmy kobietami. Gdybyśmy szanowały i wspierały się nawzajem zamiast potępiać, czy nasza wspólna droga ku starzeniu się nie byłaby o wiele przyjemniejsza? Może nawet łatwiejsza?

Moja misja?

• Publikować portrety, by udowodnić, jak piękne są kobiety naturalnie starzejące się po 40 roku życia i starsze, i by objąć wszystkie oznaki starzenia się.
• Pokazać, jak absurdalne jest to, że tak rzadko widzimy tę grupę docelową w mediach. Jest nas tak wiele, a rosnąca potrzeba uznania jest zauważalna.
• Stworzyć przyjazną kobietom wspólnotę, w której w końcu możemy być sobą i mówić, co myślimy.
• Cyfrowe miejsce, gdzie kobiety mogą łączyć się z innymi podobnie myślącymi kobietami. Miejsce, gdzie możemy otwarcie rozmawiać o naszych podobnych myślach i problemach bez oceniania.
• Aby to osiągnąć, piszę i mówię o miłości do siebie i akceptacji siebie.

Na koniec wierzę, że jeśli przestaniemy być krytyczne wobec siebie, przestaniemy też krytykować innych. Świętujmy naszą wyjątkowość i szanujmy osobiste wybory. Zachęcajmy się nawzajem do podejmowania ryzyka i bez lęku bądźmy najlepszą wersją siebie!