Geef me een vijf!

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

“Vijf jaar geleden,” weerklonken die drie woorden terwijl ik naast Denise zat tijdens het ontbijt voor borstkankerbewustzijn, georganiseerd door Estée Lauder in samenwerking met het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

Categorie

borstkanker

Datum

26/10/2023

Lengte

5 min leestijd

Share

Dit ziekenhuis was mijn toevluchtsoord geweest voor een half decennium; terwijl we luisterden naar de verhalen en deelnamen aan gesprekken over de voortdurende strijd tegen borstkanker, overspoelde een golf van emoties mij.

Het bracht diepe bezinning over onze vooruitgang teweeg en herinnerde me aan de lange weg die nog voor ons ligt. Een gevoel van weemoed overviel me, dat me terugvoerde naar mijn persoonlijke odyssee.

Estée Lauder en het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis hadden de handen ineengeslagen om aandacht te vragen voor borstkanker, waarbij de eerste gul belangrijke gelden bijdroeg voor onderzoek en steun aan vrouwen die worstelen met de verschillende vormen van deze heimelijke ziekte. Ik vergeleek borstkanker vaak met een heimelijke indringer, als een zacht kloppen op je deur. Te vaak komt het onaangekondigd, en tegen de tijd dat je het doorhebt, vraagt het al je volle aandacht. Het is bijna als een eindeloos spelletje “tok tok,” maar met inzetten hoger dan men zich kan voorstellen.

Vijf jaar geleden klopte borstkanker aan mijn deur, en mijn eerste reactie was ongeloof. Ik vroeg me af of het een wrede grap was, maar helaas was dat niet zo. Naarmate ik dieper in mijn diagnose dook, werd de ernst al te duidelijk. Ik werd geclassificeerd als “drievoudig negatief” en ontdekte dat ik het borstkankergen droeg, wat de ingewikkelde situatie nog verder bemoeilijkte. Uiteindelijk moest ik mijn eierstokken laten verwijderen, waardoor ik in een blijvende staat van overgang kwam. Toch was het opgeven aan deze ziekte nooit onderdeel van mijn plan. Ik had veel te veel om voor te leven – mijn kinderen, mijn familie en dromen die dicht bij mijn hart liggen.

Lorum ipsum

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

Lorem ipsum

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

Volledig zonder haat.

  • “Triple-negatieve borstkanker (TNBC) is een speciaal type dat 10-15% van alle borstkankergevallen uitmaakt. Wat uniek is aan TNBC is dat de kankercellen bepaalde receptoren missen – ze hebben geen oestrogeen- of progesteronreceptoren (ER of PR), en ze produceren ook niet te veel van een eiwit genaamd HER2. Deze cellen “testen negatief” voor al deze drie factoren.

Dit soort borstkanker komt vaak vaker voor bij jongere vrouwen, vooral bij vrouwen onder de 40, evenals bij zwarte vrouwen en personen met een specifieke erfelijke afwijking genaamd BRCA1.

"Maar binnen die duisternis waren er sterren – heldere momenten van gelach, gekoesterde tijd met familie, oprechte gesprekken met mijn beste vriend, en een blijvend gevoel van veiligheid, zelfs in de diepten van ziekte."

Dayenne Bekker

TNBC verschilt van andere borstkankers omdat het de neiging heeft sneller te groeien en zich te verspreiden, minder behandelingsmogelijkheden heeft en doorgaans een minder gunstige vooruitzicht kent. Dit betekent dat het omgaan met TNBC uitdagender kan zijn en een gespecialiseerde en op maat gemaakte aanpak van behandeling en zorg vereist.

Lees het hele artikel hier.

Dus, hoe reageer je wanneer je tegenover zo’n geduchte tegenstander staat? Je vecht. Hoe? Je denkt niet, maar zoals Nike zei, doe het gewoon! Vecht; er was geen tijd te verliezen. Ondanks een reeks sombere diagnoses zette ik door en begon aan een bijzonder zware Subito-behandeling in het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis. De behandeling maakte me diep ziek, maar vreemd genoeg werd ik niet zo ziek als ze hadden voorspeld.

Wat is SUBITO-behandeling? De SUBITO-studie (NCT02810743), waarin patiënten met stadium III, HER2-negatieve, BRCA-veranderde borstkanker worden behandeld met vier cycli ddAC en daarna worden verdeeld tussen neoadjuvante carboplatine/paclitaxel plus adjuvante olaparib versus hoge dosis carboplatine/thiotepa/cyclofosfamide, heeft tot doel antwoorden te geven op enkele van deze vragen.

Lees het hele artikel hier.

Lorem ipsum

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

Volledig zonder haat.

Deze periode voelde als het staren in een donkere hemel, gehuld in ziekte. Maar binnen die duisternis waren sterren – heldere momenten van lachen, gekoesterde tijd met familie, oprechte gesprekken met mijn beste vriendin, en een blijvend gevoel van veiligheid, zelfs in de diepste ziekte.

De weg was zwaar, met chemotherapie, stamceltransplantaties, bestralingen en meerdere operaties – waaronder het verwijderen van mijn eierstokken. Het was een achtbaan van emoties en lichamelijke beproevingen. Toch werd ik sterker dan ooit toen ik uit deze beproeving kwam. Het gezegde dat je sterker uit zo’n ervaring komt, bevat een diepe waarheid. Het was geen gemakkelijke weg, en ik ben niet meer de persoon die ik was. Maar dat is ook niet wat ik wil. Ik kijk vol verwachting uit naar de persoon die ik aan het worden ben, met alle eigenaardigheden en onvolkomenheden die het leven na kanker met zich meebrengt.

Mijn energieniveau is nog niet helemaal terug, en mijn hoofd voelt vaak als een mistige wolk. Mijn gevoeligheid voor emoties is toegenomen, misschien door een combinatie van de nasleep van kanker en het plotselinge begin van de overgang. Door al deze beproevingen hield ik vast aan het geloof dat ik veilig was en beschermd door een hogere macht. Ik zeg dit niet om de strijd van andere vrouwen met borstkanker zonder steun van familie, vrienden of geloof te bagatelliseren. Ik wil benadrukken dat geloof in jezelf van het grootste belang is in het bestrijden van deze kwaal en het hervinden van nieuwe kracht.

Terwijl je vasthoudt aan het positieve en het negatieve niet te veel ruimte in je hoofd en hart laat innemen, heb je alle kracht nodig die je kunt verzamelen. Niemand heeft ooit een strijd gewonnen door neer te liggen en op te geven.

Deze reis begon bijna vijf jaar geleden. En hier zit ik, naast mijn beste vriendin, bij een ontbijt dat werd georganiseerd door Estée Lauder in samenwerking met het ziekenhuis dat mij heeft gered. Ik heb het voorrecht een voorbeeld te zijn voor andere vrouwen die doormaken wat ik heb meegemaakt, wat voor mij een onschatbare zegen is. Het brengt een stralende glimlach op mijn gezicht en is een bewijs van de kracht die in ieder van ons schuilt bij het aangaan van de zwaarste uitdagingen in het leven.

https://www.elcompanies.com/en