Mireille Duiven

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

Categorie

broekjes

Datum

18/11/2021

Lengte

5 min leestijd

Vertel ons over uw loopbaan?

Ik ben een merkontwerper en kunstfotograaf. Ik verbind mensen met schoonheid. Dat doe ik op verschillende manieren. Via mijn bedrijf Lucky Lois help ik ondernemers met visuele vormgeving. Wanneer je geïnspireerd bent, impact wilt maken en dit duidelijk en stijlvol wilt overbrengen, neem je jezelf, je werk en je klanten serieus. Dat maakt de wereld een mooiere plek.

Met Lois in space maak ik kunstfotografie voor uw huis of werkplek. Schoonheid zit in alledaagse materialen, de natuur, vorm en kleur. Het is de bron van mijn inspiratie en vertelt verhalen die ruimte laten voor de verbeelding.

Ik geef ook les aan Academie Artemis in Amsterdam. Ik probeer mijn liefde voor creativiteit en schoonheid over te brengen op de studenten. Om hen aan te moedigen anders naar dingen te kijken.

Wat beschouwt u als uw grootste prestatie?

Ik ben gelukkig. Dit komt door minstens twee belangrijke dingen.

Met mijn kennis en vaardigheden kan ik anderen gelukkig maken. Ik ben dankbaar dat ik mijn hart gevolgd heb en mijn leven zo heb ingericht dat ik doe wat mij gelukkig maakt.

Maar het is ook dat ik het verdriet van het niet hebben van kinderen een plek heb kunnen geven. Ik heb twee jaar het vruchtbaarheidsproces doorlopen. Toen kreeg ik de diagnose endometriose. Ik ben daarvoor geopereerd, maar ik kon de behandelingen niet langer volhouden. Het kostte me te veel levensvreugde. Dus het verdriet van het niet hebben van kinderen bleef, en ik moest een manier vinden om ermee om te gaan.

Op een gegeven moment besloot ik dat ik geen verbitterde vrouw wilde worden en dat ik wilde genieten van de kinderen om me heen. Mijn nichtjes en neefje, kinderen van vrienden, en mijn stiefzoon. Natuurlijk is het verdriet er ook. Af en toe komt het onverwacht boven. Dan, bij het zien van een liefdevol gezinsscene in een film of op straat, wordt die pijnlijke plek ineens geraakt. Dan moet ik heel hard huilen. Dat laat ik gebeuren. Natuurlijk loop ik dan weg van de scène, maar het verdriet mag er zijn. Het beheerst mijn leven niet meer.

Lesgeven vervult ook een oerdrang of verlangen, of hoe je het ook wilt noemen. De studenten kunnen qua leeftijd mijn kinderen zijn. Ik kan hen iets geven, en zij geven mij iets terug. Ze kunnen me raken, aan het lachen maken, en hun wijsheid inspireert me. Ze hebben geen idee hoe blij het me maakt als ze zeggen dat het leuk was om les te geven na een blok!

"En ik vind het fijn om voorbeelden te hebben. Dus daarvoor maak ik stemmingsborden met foto's van vrouwen over hoe ik me wil voelen en hoe ik eruit kan zien als ik ouder ben."

-Mireille

Wat is voor jou het beste en het slechtste aan ouder worden?

Ik vind het fijn dat ik me steeds zekerder voel. Ik ken mezelf steeds beter. Ik weet beter welke situaties ik prettig vind en welke niet. Ik kan beter kiezen. Vroeger deed ik dingen waarvan ik dacht dat ik ze moest doen. Dat blijft een leerproces, ook nu nog.

Wat minder mooi is aan ouder worden is dat mijn lichaam verandert. Maar ik heb besloten dat dat mij niet mag raken. Op elke leeftijd kun je weemoedig terugkijken op hoe je er vroeger uitzag. Dus over 10 jaar denk ik waarschijnlijk: “Waar maakte ik me toen druk om?” Dus ik kan maar beter blij zijn met hoe ik er nu uitzie.

En ik houd ervan om voorbeelden te hebben. Daarom maak ik moodboards met foto’s van vrouwen over hoe ik me wil voelen en hoe ik eruit kan zien als ik ouder ben. En ook jij hebt me met And Bloom geholpen om een mooi beeld van de toekomst te maken. Dus zorg goed voor jezelf, trek iets moois aan en geniet van het leven!

Wat doe je het liefst als er niemand in de buurt is?

Als ik fotografeer, ben ik graag alleen. Dan zit ik in mijn creatieve bubbel. Dan kan ik me voelen zoals toen ik als kind speelde. In het nu zijn, volledige vrijheid en iets moois maken waarbij je een heel verhaal kunt bedenken. Ik vind het heerlijk.

Lorem ipsum

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

Volledig zonder haat.

Hoe blijf je gezond? Zowel lichamelijk als geestelijk?

Ik ben geïnteresseerd in wat er gebeurt in de creatieve wereld. Musea, tentoonstellingen, trendlezingen, ik zuig het op als een spons. Het houdt me scherp, en ik vind het gewoon geweldig. Ik kan echt verfrist raken door naar kunst te kijken. Dingen anders bekijken houdt mijn hoofd lenig.

Mijn atelier is in het centrum van Amsterdam. Dat is ongeveer een uur fietsen heen en terug. Ik probeer ook elk weekend te hardlopen in het Amsterdamse bos. Ik merk dat mijn lichaam meer beweging nodig heeft naarmate ik ouder word. Dus de frequentie van het trainen zou verhoogd kunnen worden.

Wat is het eerste wat je ’s ochtends doet om je dag positief te beginnen?

Op dit moment begin ik met het schrijven van mijn ‘ochtendschriften’. Het is een opdracht uit het boek De weg van de kunstenaar van Julia Cameron. Een boek over het stimuleren van creativiteit.

Hoe ziet jouw fantasieversie van jezelf op 80-jarige leeftijd eruit?

Ik ben in vrede met mezelf en sta midden in het leven. Ik heb een grote tuin met veel bloemen en grassen. Mensen komen langs om een kunstwerk te kopen, om te praten, of om iets lekkers te eten. En er staat een reis gepland om ergens een mooie tentoonstelling te zien.

Als je de tijd kon terugdraaien, wat zou je dan anders doen?

Ik had veel beter voor mezelf moeten opkomen tijdens het vruchtbaarheidsproces. Er was een heel lang vast traject in het ziekenhuis waar ik behandeld werd. Dit paste niet bij mijn situatie. Later hoorde ik van andere vrouwen in dezelfde situatie dat het ook anders kan. Toen was het echter te laat. Maar ook dat heb ik overwonnen. Het is goed zo.

Hoe oud ben je en hoe oud voel je je?

Ik ben 51, maar ik kan me elke dag anders voelen. Bijvoorbeeld, als ik aan het fotograferen/maken ben, voel ik me soms als 12. Maar het kan ook voelen als 32 of 40. Het gekke is dat ik me bijna altijd het jongste persoon in een groep voel.