Hülya

Van Turkse afkomst, werd ze geboren op vrijdag de 13e, rond middernacht, 47 jaar geleden. Ze maakte haar moeder de gelukkigste vrouw ter wereld, alleen al door een dochter te zijn nadat ze al 3 zonen had.

Hülya: “Mijn moeder noemde me Hülya, wat dagdroom betekent in het Turks, omdat mijn moeder erg verdrietig was nadat mijn zus was overleden toen ze pas 15 maanden oud was. Ze huilde de hele tijd vanwege hun verlies en dagdroomde ervan haar dochter terug te krijgen. Toen ze zwanger was van mij (al had ze 3 zonen), wilde ze een abortus laten doen, maar mijn vader overtuigde haar om dat niet te doen. In de jaren ’70 moesten beide ouders toestemming geven voor een abortus. Mijn vader zei tegen mijn moeder: “wat als het een meisje is? Laat God beslissen!”

Ik ben er vrij zeker van dat onze God zijn plannen met mij “last minute” veranderde, mijn “pipi” afsneed en me een meisje maakte, alleen om mijn dierbare ouders weer te laten glimlachen. En dat deden ze! We woonden in een flat en mijn vader kocht een taart voor alle mensen die daar woonden, elke dag een week lang, om de geboorte van hun kostbare dochter te vieren. Niet wetende dat zijn kleine meisje soms mannelijker zou blijken dan haar broers. Opgegroeid met 7 jongens (mijn neven die heel dichtbij ons staan en die ik als mijn broers zie), speelde ik nooit met poppen of make-up en had ik een hekel aan jurken.

Soms gaf mijn moeder me een keuze: trek een jurk aan of ga in de kast zitten en denk na over waarom je je niet als een meisje wilt kleden! Dus zat ik de helft van mijn jeugd in die verdomde kast, maakte het mijn moeder moeilijker door mijn lange haar af te knippen en een hekel te hebben aan mijn rondingen terwijl ik wachtte op de “redding”. De momenten dat ik “uit de kast kwam”, speelde ik voetbal met mijn broers en hun vrienden, klom in bomen, ging naar Thaibokstrainingen met mijn jongste broer, die toevallig de leraar was.

Het was duidelijk dat ik was en nog steeds ben, een van de jongens. Gelukkig voor mijn ouders ben ik 20 jaar geleden getrouwd met mijn man. We hebben 2 prachtige kinderen en werken samen. Mijn man is de “uitverkorene” die af en toe mijn vrouwelijke kant naar boven haalt. Ondanks het feit dat ik voor mijn eigen zelfstandigheid heb gestreden en probeer onzekere en “zwakkere” mensen te motiveren, lijken de meeste mensen en vooral vrouwen een beetje “bang” voor mij te zijn omdat ik heel eerlijk en direct ben. Maar als ze me beter leren kennen, willen ze me niet kwijt omdat ze weten dat ik letterlijk zou sterven voor de mensen van wie ik houd…

Als je een waarschuwingsetiket had, wat zou dat zijn?

Gevaar…220 volt!

Waar ben je bang voor?

De wil van Allah…oké en grote spinnen.

Wat beschouw je als je grootste prestatie?

Ik beschouw mijn grootste prestatie, althans tot nu toe, het feit dat ik mijn overbezorgde en dominante vader heb kunnen overtuigen om me naar de universiteit te laten gaan. Mijn vader was ouderwets, volgens hem hoorde een meisje niet naar school te gaan, niet te werken. Hij liet mijn moeder nooit werken, zij bleef thuis en zorgde voor de kinderen. Maar ik had de moed en kracht om hem te overtuigen dat ik toch naar de universiteit moest. Toen ik afstudeerde in de economie huilde mijn vader van trots. Toen ik mijn eigen huis kocht met mijn eigen geld, huilde hij opnieuw van trots. Zijn dochter naar school sturen maakte hem ontzettend trots en voor mij is dat mijn grootste prestatie in het leven.

Wat doe je voor werk?

Samen met mijn man bezit ik een eigen advies- en opleidingsbureau. We leiden mensen over de hele wereld op in 5 verschillende talen. Mijn missie is om zoveel mogelijk mensen en vooral vrouwen te onderwijzen. Ik wil hen (en in de eerste plaats mijn dochter!) laten zien dat kennis macht is! Het is mogelijk om een krachtige/onafhankelijke succesvolle zakenvrouw te zijn en tegelijkertijd een goede vrouw en moeder.

Wat doe je voor ontspanning?

Eten (het goede leven leiden) en lichaamsbeweging. Lezen en lezen, wandelen, wandelen en wandelen, elke verdomde dag! ?

Wat zou je tegen je jongere zelf tweeten?

Wees onaantastbaar.

Grootste nieuwe ontdekking?

Dat ik mijn hele leven bang was voor honden en dat ik nu op het punt sta er een te kopen/te nemen.

Hoe oud ben je?

48

Hülya draagt een top van Ganni

Make-up door Esther van Maanen

Haar door Mark van Westerop voor Pro Solo Alkmaar