Ja, ja sam i ja

Po urodzeniu syna wszystko się zmieniło, życie się zmieniło, moje małżeństwo się zmieniło, moja kariera się zmieniła, ja się zmieniłam. Jakby odrywać się od dodatkowej (ochronnej) warstwy. Musiałam przestać żyć nieświadomie, tak jak robiłam to przez całe życie, mając zajętą karierę, dużo podróżując, ciągle w ruchu, tworząc coś nowego. Macierzyństwo w 40 roku życia po prostu nie było dla mnie możliwe w trybie roadrunnera. Więc pewnego dnia, gdy Finn miał prawie rok, przestałam pracować i rzuciłam aparat w kąt. Będąc w domu z synem na pełen etat, zaczęłam świadomie marnować czas. Częściej wpatrywałam się w przestrzeń, w dal, tuliłam i przytulałam mojego maluszka, oceniając swoje życie. I pewnego dnia musiałam zostawić wszystko za sobą i spędzić 2 miesiące sama (…z moim synem) na pustej plaży w Tajlandii. Być sama, myśleć, czuć i rozważać. To była najlepsza rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiłam dla siebie, by poznać tę nową MNIE.

To było niesamowite uczucie, gdy uświadomiłam sobie, że teraz jestem w takim momencie życia, w którym mogę dawać. Teraz jestem nauczycielką, mam wiedzę, doświadczenie i mam głos. To zmieniło wszystko. Żyć wystarczająco długo, by doświadczyć obu tych aspektów w swoim życiu, to cudowne. To wspaniałe miejsce w życiu, by czuć, że ma się wiele do zaoferowania. Dla mnie był to moment, gdy postanowiłam rozpocząć projekt, by inspirować kobiety moimi portretami. Tak jak wtedy, gdy miałam Finna, ten moment, gdy zdajesz sobie sprawę, że reszta twojego życia nie będzie już taka sama. Będzie lepsza.

Nauczyłam się, gdy staję się starsza, jakie są moje dobre i złe cechy. Oszczędzę wam listy… Teraz wiem, że nie muszę żyć według czyichś zasad i że zasady są po to, by je łamać. Mogę być na tyle odważna, by żyć na własnych warunkach i nigdy, przenigdy za to nie przepraszać. I nie muszę znosić od nikogo żadnych bzdur. Rozpoczęłam ten projekt, bo chciałam, bo uważam, że trzeba pokazać światu, jak piękne są kobiety po 40., 50., 60. roku życia i starsze, tak, z zmarszczkami i innymi oznakami starzenia się. Bo daje wielką radość dawać, wzmacniać i wspierać kobiety. Idę pod prąd, postanowiłam wybrać mniej uczęszczaną drogę zamiast dobrze wydeptanej ścieżki, słuchać serca i zamknąć niektóre drzwi, by otworzyć nowe. Powoli czuję, że staję się sobą, wiem w sercu, że wciąż mam wiele do nauczenia się.

Noszę sweter marki American Vintage i okulary marki Stella McCartney.