Vertel eens iets over jezelf?
Ik ben een positief, rustig en trouw persoon. Als je mij hebt, heb je mij voor het leven. Ik ben geboren en opgegroeid in Utrecht in een gezin met twee broers, één zus, moeder en vader. Ik ben een klassiek ‘nakomertje’, want mijn jongste broer of zus is elf jaar ouder dan ik. Ik ben opgevoed in een warm gezin. Opgevoed door ouders met een motto: “Wees vriendelijk voor anderen, blijf bescheiden en werk hard”. Vooral mijn moeder leerde mij om voor mezelf te zorgen en op mezelf te vertrouwen, ook financieel.
In dat licht adviseerden mijn ouders mij om een stabiele opleiding te kiezen, en niet -zoals ik wanhopig wilde- een creatieve opleiding. Ik vroeg om een mode styling school; mijn ouders vonden een Schoevers Management Assistent opleiding beter. We maken nog steeds grapjes dat ik op school een test deed om je te helpen een beroep te kiezen; het resultaat was dj of trouwplanner! Ik denk dat dat kwam doordat ik over het algemeen een pleaser ben. Ik vind het fijn om anderen blij te maken. Ik houd ervan om een prettige en stijlvolle sfeer te creëren. Ik ben een probleemoplosser en draag graag bij aan de zonnige dag van anderen.
We spraken over je besluit om te stoppen met werken. Kun je daar iets over vertellen?
Meer dan 30 jaar ben ik die pleaser professioneel geweest. Ik werkte als secretaresse, managementassistent, directieassistent van directeuren, bestuurders en internationale managers, in allerlei bedrijven en op verschillende niveaus. Ik leer graag en verken allerlei soorten bedrijven. Dat maakte mij een veelzijdige assistente.
Ik vond het leuk, maar de behoefte om te leren, meer te ontdekken en mezelf te ontwikkelen werd steeds groter. Ik bracht steeds meer vrije uren door in musea, yogalessen, culturele evenementen en ik begon een cursus Frans. Steeds meer leerde ik dat er meer is in het leven dan werk. Toen oude lichamelijke klachten, zoals tinnitus (blijvende geluiden in de oren), terugkwamen, kreeg ik periodes van slapeloze nachten door extreme spanning in mijn laatste baan. Ik besloot: dit is genoeg.
Mijn man en ik spraken erover en ik besloot te stoppen met werken. Tenminste tot ik me beter voelde en genoeg energie had om uit te zoeken wat echt bij mijn werkleven zou passen. Ik besef dat dit een heel luxe situatie is waarin ik verkeer. Ik ga binnenkort op zoek naar een leuke deeltijdbaan, waar meer persoonlijk contact met mensen centraal staat. Nee, ik word nooit meer secretaresse. Daar ben ik vrij zeker van.
Wat vind je het vervelendste aan ouder worden?
Minder soepel worden in mijn lichaam en me meer zorgen maken over gezondheidszaken, denk ik. Ik heb alle symptomen van hypochondrie, haha. Maar serieus, zoals Paul van Vliet zegt: “Ik ben niet bang voor de dood, maar wel voor zijn helpers.” Ook het verliezen van mensen van wie je houdt is een nare kant van ouder worden.
En wat is het mooiste eraan?
Meer onbevreesd worden voor grote veranderingen en belangrijke beslissingen. Je leert van het leven. Je wordt jezelf en durft dat ook te laten zien. Mijn stem laten horen en mezelf bevrijden van alle maskers of mezelf verstoppen, dat kwam met de jaren. Ik leer mijn kinderen: doe dingen die je blij maken, voed en versterk jezelf met dingen en ervaringen die je energie geven. Snijd dingen weg die je energie kosten.
