Ik ben Dee

In mijn jongere jaren werkte ik als een modemodel. Woonachtig in Milaan, Parijs en Londen, reisde ik de wereld rond om voor vele opdrachtgevers te werken. Toen ik 25 was, verhuisde ik terug naar Nederland om fotograaf te worden. Na het afronden van de kunstacademie op mijn 29e begon ik als fotograaf te werken en ik genoot van elk moment, ik hield van mode, schoonheid en het maken van foto’s van mooie mensen. Ik werkte over de hele wereld, van Tokio tot New York, van Kaapstad tot Seoel.

De jaren gingen voorbij en terwijl ik de ‘GROTE 40’ naderde, begon ik een zekere ontevredenheid over ouder worden op te merken, vooral bij vrouwen. Het onderzoeken van deze ontevredenheid in mijn werk en privéleven deed me beseffen dat het niet alleen voorkomt bij vrouwen boven de 40, maar ook bij veel jongere vrouwen. Jonge vrouwen die zich zorgen maken over ouder worden,

vrouwen van middelbare leeftijd die denken dat ze na een bepaalde leeftijd niet meer meetellen.

Vrouwen, jong en oud(er), die het (vaak) onrealistische voorbeeld van de (sociale) media volgen. De anti-verouderingscampagnes gebruiken modellen die nauwelijks ouder zijn dan 20, of Hollywoodvrouwen die alles ‘laten doen’ om er jonger uit te zien. Het kan natuurlijk verwarrend zijn om beroemdheden van jouw leeftijd te zien die er minstens 15 jaar jonger uitzien door goed licht, filters, Botox, fillers of andere (ingrijpende) gezichtsbehandelingen.

Het krijgen van mijn zoon op mijn 40e veranderde mijn kijk op dingen. Er kwam een bewustzijn over me, ik noem het ‘moederschap’ en volwassen worden. Alles wat ooit belangrijk voor me was, werd plotseling minder belangrijk. Als iemand me 5 jaar geleden had verteld dat ik ooit moeder zou worden... dan had ik diegene voor gek verklaard. Tijdens het vroege moederschap kreeg ik tijd om na te denken over mijn werk. Ik besloot het een nieuwe, meer betekenisvolle wending te geven. Op een lege Thaise strand, tijdens eindeloze wandelingen met mijn 2-jarige zoon, besloot ik dit nieuwe project te starten genaamd AndBloom.

Ook op dat strand realiseerde ik me dat ik een soort identiteitscrisis had. Ik voelde me niet meer erg jong, maar ook niet oud, toch hoorde ik niet meer bij de jeugd in mijn vroege veertiger jaren, maar ik voelde me ook niet middelbaar. Ik had het gevoel dat ik op een keerpunt in mijn leven stond, lichamelijk en geestelijk. Het praten met vrouwen om me heen deed me beseffen dat ik niet de enige was die zich zo voelde. Veel vrouwen ervaren een keerpunt rond hun 40e en het is helemaal niet negatief. Veertigers zijn een geweldige leeftijd, je bent oud genoeg om te weten wat je wilt en je hebt nog genoeg tijd om te doen wat je wilt. Ik ken vrouwen die nieuwe bedrijven zijn begonnen, vrouwen die een nieuwe opleiding zijn gestart, van loopbaan zijn veranderd, een ander kind kregen (of twee), van man veranderden, of op soloreis gingen rond de wereld.

AndBloom is een leeftijdspositieve gemeenschap, ik fotografeer vrouwen van alle leeftijden boven de 40, mooie, echte vrouwen, om de prachtige reis van ouder worden vast te leggen.