Het Introverte Zelf

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

Zo ver als mijn geheugen reikt, heb ik altijd graag alleen geweest. Er is een bijzondere schoonheid in de rust van stilte, het soort dat je van alle kanten omringt en een gevoel van uitgestrekte leegte schept.

Categorie

Ik ben dee

Datum

07/10/2023

Lengte

4 min leestijd

Delen

pinterest-logo
instagram-logo
facebook-logo
envelope

Het is juist in deze momenten van eenzaamheid dat mijn gedachten vrij stromen, ongestoord door de aanwezigheid van anderen. Wanneer mij deze kostbare tijd alleen voor een langere periode wordt ontzegd, begin ik me vreemd, onrustig en snel geprikkeld te voelen.

Ik heb wel eens plotseling gezegd: “Ik denk dat ik dit feest oversla!” tot grote verbazing van mijn familie en vrienden. Vanbinnen trok ik me terug, liep ik langs de muren van mijn huis als een veilige deken, totdat de wereld weer goed voelde.

Lorum ipsum

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

Lorem ipsum

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

Volledig zonder haat.

Een tijdlang vroeg ik me af of er iets over het hoofd was gezien. De vraag, “Ben ik misschien introvert?” werd een veelgezochte term op Google, gevolgd door pogingen om online tests in te vullen die vaak eindigden met een aarzelend “waarschijnlijk wel.” Op zoek naar raad vroeg ik vrienden: “Hoe vaak zou ik onder vrienden moeten zijn?” Hun antwoorden verschilden, maar gaven me nooit een voldaan gevoel. Het leek altijd te vaak.

Uiteindelijk is de meest redelijke conclusie dat ik een introvert ben. Ik ben niet de eerste die “geniet van eenzaamheid” als een bepalende karaktertrek ziet. Maar diep vanbinnen gaat het verder dan dat. Ik schrijf het toe aan mijn opvoeding zonder broers of zussen—geen voortdurend lawaai, ouders die lange tijd in stilte naast elkaar leefden, en niemand die mijn ruimte deelde of aanspraak maakte op mijn bezittingen. Ik vermoed dat het gewoon mijn aard is.

Maar mijn “alleen zijn” is meer dan alleen mijn voorliefde voor eenzaamheid; het is een bijna heilige eerbied die ik heb voor mijn tijd en ruimte, soms grenzend aan wat sommigen als egoïsme zouden kunnen zien. “Ik heb mijn ruimte nodig” is een zin die ik goed ken, en mijn man ook.

Met de jaren heb ik geprobeerd me meer bewust te zijn van deze neiging, vooral nu ik een zoon heb. Toch gaat het nog steeds niet vanzelf, behalve bij zijn voortdurende aanwezigheid. Mijn zoon is de enige persoon ter wereld die ik te allen tijde moeiteloos tolereer.

Lorem ipsum

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

Volledig zonder haat.

Mijn opvoeding dompelde me niet onder in een omgeving waar ik leerde sociaal te zijn; in plaats daarvan wist ik vooral hoe het was om alleen te zijn. Ik ontwikkelde mijn sociale vaardigheden veel later in het leven toen ik begreep wat er van een “sociaal persoon” werd verwacht.

Hoewel ik mezelf vaak zie als een typisch enig kind, geloof ik niet dat enig kind zijn mij per se egoïstisch maakt. Ik las ooit een onderzoek waarin Chinese wetenschappers MRI-hersenonderzoek deden bij enig kinderen en kinderen met broers of zussen. Ze ontdekten dat enig kinderen meer “flexibiliteit” vertoonden, wat vaak wordt gezien als een teken van creativiteit, maar ze scoorden lager op vriendelijkheid, wat in feite wijst op minder bereidheid tot samenwerking en minder vriendelijkheid vergeleken met leeftijdsgenoten met broers of zussen.

Of deze bevindingen veel betekenis hebben, is een kwestie van voortdurende discussie. Immers, ieder mens op deze aarde is uniek, en de verhoudingen tussen broers en zussen kunnen sterk verschillen. Toch voel ik vaak een verschil in mijn ervaringen vergeleken met die van mensen met broers of zussen.

Nu, als moeder van een enig kind, wekt het steeds mijn nieuwsgierigheid. Ik zie hoe hij heel anders is dan ik was als kind, veel socialer en ontspannen in alle opzichten. Vandaag is het zaterdag, en hoewel ik helemaal uitgeput ben van een drukke werkweek, ben ik het helemaal eens als een moeder van een vriendje van Finn appt of haar zoon mag komen spelen. Niet omdat ik mijn zoon niet wil “vermaken”, tijd met hem doorbrengen is heerlijk. Maar ik kies ervoor hem te stimuleren een rijk sociaal leven op te bouwen, te leren omgaan met anderen, (nieuwe) vrienden te maken en er veel te hebben naarmate hij ouder wordt (en wij oud worden).

Lorem ipsum

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet.

Volledig zonder haat.

Ik zie al een deel van mezelf in hem. Ik leer hem zichzelf op de eerste plaats te zetten, wat eigenlijk vanzelf gaat als je enig kind bent. Maar meer dan alleen willen dat hij “succesvol” is, wil ik hem een eerlijke kans geven om niet introvert te zijn, want dat is hij duidelijk niet.

Ik ben zeker niet altijd een eenzaam type. Ondanks dat het grootste deel van dit artikel anders suggereert, geniet ik er enorm van om tijd met anderen door te brengen. Tijdens mijn werk als fotograaf, waarbij ik de wereld rondreisde met anderen, had ik de beste tijden.

Maar ik reisde ook alleen toen ik jonger was en werkte als internationaal modemodel. Er waren momenten dat de stad waar ik een tijd woonde zo immens en afgezonderd aanvoelde dat ik bijna verlangde naar een gesprek met een ander mens.

Ik kan, als introvert, een drukke kamer binnenstappen, met vreemden omgaan en goed socialiseren. Toch ben ik ook ontzettend tevreden als ik weer thuis kan zijn. Ik zou mezelf omschrijven als een extraverte introvert, voortkomend uit een jeugd die ik alleen doorbracht zonder broers of zussen. Ik ben zelfstandig, op mezelf aangewezen, ik hou van mensen, ik geniet van gezelschap, maar ik koester ook de eenzaamheid. De balans is echter niet altijd gelijk, wat soms lastig kan zijn, vooral voor degenen om mij heen die van mij houden.